Wyszków Viscobar
Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!

Odeszła Natalia Kwiatkowska

poniedziałek, 17 Sierpień 2015

fot. archiwum
 
15 sierpnia, w wieku 95 lat na wieczną wartę odeszła zasłużona członkini AK Natalia Kwiatkowska pseudonim „Alina”, nieodżałowanej pamięci działacz społeczny i kulturalny, ikona Wyszkowa. Swój patriotyzm odziedziczyła po ojcu legioniście, piłsudczyku, weteranie I wojny światowej.
 
Urodziła się 28 lipca 1920 r. istniejącym do dzisiaj domu przy ul. Okrzei w Wyszkowie. W latach 1927-39 pobierała naukę w Szkole Powszechnej nr 1 im A. Mickiewicza i Gimnazjum w Wyszkowie. Po wybuchu wojny wraz z rodziną zmuszona została opuścić zniszczony Wyszków i zamieszkać w Węgrowie skąd pochodził Jej ojciec. Po kursie higienistek w Państwowym Instytucie Higieny w Warszawie przy ul. Chocimskiej, od stycznia 1940 roku podejmuje pracę w węgrowskim Sanepidzie. Pośród ludności zgromadzonej w tamtejszym getcie, odnajduje znajomego lekarza zakładowego wyszkowskiej Fabryki Maszyn i Urządzeń Rolniczych gdzie pracował jej ojciec, Lejcherta. Po tym wstrząsającym spotkaniu oraz z potrzeby serca angażuje się w działalność na rzecz ludności żydowskiej. Po roku, w lutym 1941, przybierając pseudonim „Alina”, zostaje zaprzysiężona w Związku Walki Zbrojnej przemianowanego później w Armię Krajową. Pod koniec lutego 1942 roku opuszcza Węgrów i wraz z rodziną zamieszkuje w Rybienku Leśnym przy ulicy Targowej. W tym czasie uczęszcza na „tajne komplety” gdzie historii uczyli Zofia Karłowska i Piotr Kulasiński. Prowadzi skład medykamentów i materiałów opatrunkowych. Od marca pracuje w wyszkowskim Sanepidzie. Wykonuje szczepienia ochronne przeciw chorobom zakaźnym, opiekuje się chorymi. W ramach działalności w strukturach Wojskowej Służby Kobiet AK, jako sanitariuszka prowadzi szkolenia pierwszej pomocy przedlekarskiej oraz punkt opieki medycznej. W lipcu 1944 r. – w związku ze zbliżającym się frontem, rodzina Natalii Kwiatkowskiej wraz z całą ludnością Rybienka Leśnego zostaje ewakuowana. Po wyzwoleniu Wyszkowa we wrześniu 1944 r. przez ponad rok pracuje jako pielęgniarka przyuczona w zorganizowanym w dawnej żandarmerii  przez dr Śnitowskiego w związku z wybuchem epidemii tyfusu plamistego, szpitalu zakaźnym.  Następnie w latach 1945 – 1950 pracuje w Sądzie Grodzkim w Wyszkowie w charakterze protokolanta. Również tu angażuje się w pomoc biednym i potrzebującym pisząc podania, odwołania i prośby. Marzyła by zostać sędzią. Podjęła w tym kierunku studia w Toruniu, jednak jej AK-owska przeszłość za sprawą funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa okazała się przeszkodą nie do pokonania. Zmuszona rezygnuje. Kolejne dwa lata pracuje w Powiatowym Oddziale PCK w Ostrowi Mazowieckiej, a następne trzy w Grodzisku Mazowieckim. Wraz z powstaniem w 1956 roku powiatu wyszkowskiego, organizuje od podstaw powiatowe struktury PCK, gdzie przez kolejne 20 lat pracuje w Punkcie Opieki nad chorymi  w Domu Społecznym PCK. Na emeryturę przechodzi 31 października 1976 r. Już jako działacz społeczny organizuje Koło Polskiego Związku Niewidomych w Wyszkowie, którego  jest pełnomocnikiem przez 17 lat. Jako sekretarz techniczny współpracuje ze ZBOWiDem, w którym 1/3 członków stanowili wówczas AK-owcy. Będąc sekretarzem koła organizuje patriotyczne wyjazdy do miejsc pamięci narodowej m.in. do Pecynki, Jerzysk, Fidestu, Kamieńczyka (Kwatera Żołnierzy września 39 r.), do Ostrowi Mazowieckiej, Radzymina i Tłuszcza. Odwiedza i opiekuje się grobami żołnierzy na wyszkowskim cmentarzu przy ul. Nadgórze. Współpracuje z Ligą Kobiet, Ligą Obrony Kraju, Polskim Komitetem Pomocy Społecznej i PAX-em. Natalia Kwiatkowska na swoim koncie posiada ponad 30 letnią współpracę z wyszkowskim Kołem Sybiraków. Po zawiązaniu się Światowego Związku Żołnierzy AK, staje się jego członkiem. Do niemal ostatnich lat swojego długiego i pięknego życia działa w klubach seniora „Słoneczna Przystań” oraz „Nasz Uśmiech”. Pisze i recytuje wiersze, śpiewa w zespole „Wrzos”, udziela się społecznie. Poświęcając swoje życie pracy na rzecz Ojczyzny i społeczeństwa, nigdy nie wyszła za mąż, nie założyła własnej rodziny. 
     Za swoją postawę nagrodzona została Brązowym, Srebrnym i Złotym Krzyżem Zasługi oraz odznaczeniami honorowymi w/w organizacji. Wśród wielu odznaczeń honorowych, szczególnym sentymentem darzyła przyznany Jej w 2006 roku przez starostę powiatu wyszkowskiego  Justynę Garbarczyk medal „Zasłużony dla Powiatu Wyszkowskiego”. 
Cześć Jej Pamięci!
 
Opracowanie Marek Filipowicz

Kategoria: Różne historie

Tagi:

Możesz śledzić komentarze tego wpisu przy pomocy kanału RSS 2.0. Możesz zostawić komentarz lub wysłać sygnał trackback ze swojego bloga.

Zostaw odpowiedź


Liczniki